Guten, som va do sterke 
(Kjersti Haugland. 
Jofr. Jansons Folkæv." 
nr. 8 og mine, Ugorid. 
og kpeljen, s. 86. 
Hølp raga 
Kraka, syr. 
18 795. 
i 
de 
3 
Ein gong ein mann, som skulde te skogs å hogge tin 
mer. Me'n låg om notti, drøymde'n har va ihop 
mæ et huldekvinnfolk, å då'n vakna om morgoen 
såg'n, ho har sett øksi hass fast i bergsveggjen. 
Då de so lei te ho blei liggjands, kom de te ein gut 
onge. "Gakk fram å koke deg i ein graut", sa ho 
Ja, han so gjore. "Sjå no, om du kann take øksi 
oto bergsveggjen!" Nei, han kunne kje rugge'o. 
"Ja, so fær du koke deg i ein graut te," sa ho. Ja 
"Sjå no, om du o.s.v." Nei Ja, no kunne'n ei 
ge øksi. "Ja du fær toke deg i ein graut te dæ" 
sa kj. "Sjå o.s.v." Ja, då tok'n øksi. Ja no får 
du gange at kyrkje, å den, som kjennes mie øks 
1) Halm, Friech. march. nnr. 15 
Bekåren, reven å ikøim. 
(Kjersti Haugland). 
Jvfr. Nr. I, s. 65 og 
Nr. II, s. 61. 
Beg. som fade. – So ville mannen ut i skogen 
etter ei tyribyr, å te lenger han kom, te verare blev 
de. So blei'n var'e ein stor gild går, å der gjekk sa 
inn. So gjekk bekåren (som ha so vil horm, de va fælt 
der å flutte på koppar å kjørels. "Goddog verfa! hot 
vi du hava te mat i dag, verfæ? Vi du ha hagglette? 
"Å ei lefte konne vera bra nok." "Set på ei gyte 
du kjering (ho sat å spann), so skå fær din få hegg 
lette. Ja, so te skonele mæd gryte: "Æ de nok, kj 
"Å far æ solten, han tar nok mei mat." - "Ja 
no tenkjer eg ´kje fær ét mei." Sæ stanga på skåpe, 
"Gakk ne i kjellaren du kj. å tappe ei ølskål tefar 
din!" "Du veit da kosse me heve de – ". "Gatt 
berre du kj. å de fort. Fekk øl. o.s.v.. o.s.v.