ho til sin døyande dag 
Do snart som derse Nordfjordingane ver Hon ne freem 
med so den dyrverdige fangsten sin, sende dei folk til 
Jostedalen til samla iorn sæman dei krøteri som dei 
Desse 
kunde finna. Dei tok dei med seg yver breden til Nordfjord 
og vende dei i pengar eller på aunan måte, til bake 
for Jostedalsrypa. Ho vart uppfortra og uppseda po godt 
son den tide greidde, og ho vart ei veldketa og staut 
kvinna Då ho vart vaksi, hadde ho mange tilbederar. 
Mlen so ho viste dei frå seg då ho hadde ein sterk leugsel 
reiste ho attende. men då ingen hadde busett seg i dalen 
etter koma attende til fodebygdi si Semnt um sedan 
erda flytte ho ned til Roneid (som dei då kalla Rysøy) 
og der Ho ho seg til slo ho seg ned. Ho vart gift der, og 
mange meltige slekter ættar frå henne; millom dei 
skal Herberg-slekt verg. Nonre av æftingane hennar reiste 
over til Frlard og England og vart mektige folk der. 
ætta frå Jostedalsrypa. 
Det er sume som maner at sjølv dronning Viktma skal 
jostedalen vart i lang tad liggande øyde Etter 
dei upplysningar ein har, skulde det vera Jam lag 300, år 
Etter dei årstal som finst i Jostedals-kyrkja skal ho vera 
bygd i 1626. Det finst mange segner um kyrkja. Dei hadde 
ymsl 
fyrst keke til å byggja kyrkja på ein haug uppe ved 
Øvrgarden På den staden ligg det den dag i dag ein 
stor stein som dei kallar byrkje steinen. Ein morgon da 
bygningsmannene kom på tomti var alt leggningspyrke barte, 
og lete eins dei umfari som alt var lagde. Byggjarane 
vart staande radt forklamad og rådville. so tok dei til å bela 
og vilde få greida på kvar det var vorte av alt saman, 
og um ikkje lenge fann dei byggje-vyrket att på ei 
Det er ikkje godt å segja auten det var usynlege vette 
flota tett skog vaksi flata å km lenger neda i dælen