sa b. "Å vi lyt bie lite" sag, "han o sr kat 
grauten, og eg æ aller go de' eta so mykje, nårg 
æ heit", sa 'n. So va g. ute han og bandt på 
seg den påsån, han vilde hatt fisk i, og so 
då'n: "Ja no tenkjer eg, si fær borta. S 
sette dom sg å åt hen g, at bare ender 
og da, han, og stappa dæ mneste i fækkan sin, 
Men so helt da store grantfatt på å velta omende 
fer g. tot de mykje pa si sia, so smude g fallt, og 
og bynja eta på nyt. Då de so 'kje va mevr 
sa bergemann.: "Men blei du mett 'a?" sa'n. 
"Å jå, dæ far vera nokk te søva på", sag 
So skulde g. ligge på ein krakk fram mæ pegen, 
han. So få b. te kjsi: "Han æ so alltfæ ftare 
denna g. og so et 'n so mykje, han åt mykje 
meir hele eg," sa'n. "Å dæ ka rel blipå 
ma da", se kj: "du far taka den ftore stål stin 
då og gje'n nokre slag, når'n å somma, s 
då og ver du'n væl", sa ho. Detta låg g: og kyjee 
på han, og dæ mæ so kraup 'n opp og tok go 
sekken sin og la iftaen fe seg på krakken, og 
sjøl kvaug'n onder boe. So kom kergenan 
og vilde døyre g. litte, og slog ti sleg pån 
"No, hot sa n", gpurde dj "Å aller høyrde 
eg, han gat ein gran, sa 6, og eg slog tii 
slag, so dæ klass i'n", sa'n. so haddeg. 
sekken onder bore og la seg på krakken aft. Då 
dæ so lei te den tia, dere plaga våkne, so før