Stn. v/skb. 1932 
Sogn og Fjordane, Gulen, g.nr. 66,2 
Ivarnova hev fenge namnet sitt etter ein gut. Då han skulde gå ti. 
kyrne, brukte han à gå upp på den nuten, for då såg han yver heile 
lega til kyrne. Siden kalla dei den nova Ivarnova, for den guten 
heitte Ivar.