Aavangor. 
Lyrkjartre i Blavangei. 
I Stavanger var det i den katalska lidi 
vigtup 
mange munkar. Byen var i den lidi mykje for det 
kyrkjelege samfund. Den store kyrkja som var 
vigd aat st. Svithun, var vidkjed. Umlag samsten 
des med denne kyrkja, vart det og bygt ei liti kyrkja 
attmed henne. Denne vart bygd berre for bispen og 
munkarne. Ho stend den dag i dag og vert endaa 
kalla kunkekyrkja. Det litle stykket av sarken som 
ligg millom disse tvo kyrkjarne og bispegarden 
vart ei tid kalla "Karsbroderfjerdingen, og leide 
vestum endaa Kannik etter kannikarne. 
segni segjer at det fraa Munkekyrkja skulde 
ganga ein gang under jordi. Han skulde og ganga 
under sjøen og koma fram paa ei øy. Denne åyr 
ligg ikkje langt haa land. Her er det eit op i jordi 
Det er fullt av stein, men syner godt. Der var det 
at gangen skulde koma fram. 
Det er munkarne eller kannikarne som skal ha 
grave denne gangen. Hveifor dei skulde ha grave han 
er ikkje godt aa vita. Hann henda det var for aa 
bygda sig mot fiendar. Dei kunde daa gøyman seg