Sveit i Sammanger 
Guftekallen paa Tveit 
Paa Tveit hadde det i lange lider halde til år. 
kar dei kalla Tuftekallen. Han hadde vore 
paa garden sidan folk busette seg der er de 
fortalt. Han var hågt vyrd av gardsfolket 
og dei lykte han var ein mykje glum kar 
Ingen torde gjera han imot; men all 
gadkjende han for aa vera den størsle mannen 
paa garden. Han sjølv vilde og, at du 
skulde gjeva han heiremannsplasten; men 
elles var han smaanagd og tile kvarslor 
Han tok soleis til takke med aa faa bu og 
reita seng i eldhuset. Og maten heldt han 
sig sjåle. Var det dags tid, so var han ikkje ver 
paa det enn at dei kunde faa koma enn 
til han nokon kvar. Men um næterne og eller 
klokka fi um kveldarns, skulde ingen kame 
asst eldhuset. Han kravde daa ro paa garden 
og folki skulde koma sig i seng. (Um morgonen 
var han uppe klokka seks. Daa skulde og den