Manger = Nordhordland. 
Eit tussedraap. 
Det var ein mann paa ein av gardanne 
som hadde ei ovfager dotter som ein tusse 
hadde vorte so glad i. Um dagarne naar 
ho var i løda og helste, var han hjaa 
henne og rødde um mangt og mykje. 
Han sat daa alltid uppe paa skikkelanten, 
og slengde foterne att og fram yver laaven. 
Og um kveldarne naar ho skulde stad og 
leta etter lambi, sa han alltid kvar dei 
var, fyrr ho gjekk. Han vaaga seg radt 
inn i stova til heime og un kveldarne 
naar ho sat og spann. Naar ho gjekk i 
floren, kunde ho vera stod paa at han kom.