Det merkelege med denne tussen var at han 
var usynlig for alle andre folk 
Gjenta tagde i fyrstningi, og så ikkje noko 
med nokon. Men daa det var gjenge ei tid 
vart ho leid av heile tussen, og so fortalde 
ho heile greida med faren og more 
Dei raadde henne til aa taka livet av 
han med ein tolehun. Gjenta var lite huga 
paa dette, som venteleg kuinde vera; men det 
var vel ingi onnor raad ho laut vel Freista 
likevel 
So fann ho fram ein god nysligst tolekniv, og 
sette sig so til aa spinna ein Kveld. Og ho slapps 
bida lang stundi fyrr tusen kom. Den hvelden 
var han merkelig nok meir paagaaande enn vanlig. 
men ho rodde med han som andre kveldar, naar 
han var hjaa!" me. Ho var berre so livande 
rædd han skulde faa auga paa kniven, som ho sat 
paa. Daa er tid var gjengi, vilde han hava