Skaanevik i Søndhordland. 
Korleis Vannes vart til. 
I gamle dagar budde det ei trollkjerring 
uppaa Skaaneviksfjelli. Ho hadde kjærasten sin paa 
hi sida av fjorden, burte i Holmedal. Han budde paa 
Ulvenosi, som er det høgaste fjellet her ikring. 
Trollkjerringi var no baade tidt og jamt paa vitjing 
til kjærasten sin. Men so tykte ho det vart so brysams 
i lengdi aa ro yver fjorden; styggever var det og jamt 
Og so sette ho seg fyre aa byggja ei bru tvert yver, 
so det skulde verta lett aa koma fram og attende. 
So tok ho til aa bera stein. Den fyrste var so 
stor at han rakk yver mest halve fjorden. Den andre 
var noko mindre; for ho var vorti trøytt etter den fyr 
ste byrdi; og den tridje var endaa mindre. 
Men daa ho skulde risa upp og gaa etter den siste 
vesle steinen, ørka ho ikkje meir, men vart sitjande 
med den tridja paa ryggen. Og der sit ho endaa. 
Ho fekk ikkje brui ferdug, so fjorden vart