Opsdal i Hardanger. 
Huldresteinen. 
Det var i den sidi daa huldinne var so megtige hel i 
fjorden. Daa budde det ei ung gjenta uppunder fjellet. Folk 
skulda henne for aa hava samband med huldrefolket. Dei 
vilde endoa gjeia det til at ho hadde samband med 
huldesfolket trulova seg med ein huldrekoll. Men gjenta 
var ven, og trass dette slarvet gjekk beste guten i bygdi 
stod og huglagde henne. Han fudde og fekk ja. I denne side 
forholde folk underlege sog or um alt det fæle dei svag der 
lppe ender fjellkamben. Og gjenta vart skrinnare og bleikare 
for kvar dog som gjekk. Det var nok huldresom var i fed 
med henne. So kom brudlaupsdagen. Det var vent vei 
med vann sol paa klaar hemmel paa ein blomande vaar 
kog. Brudlaupsbaataane stakk nett ut venr og skulde 
kvinga framum veset. Daa kom det braatt ein risestor 
stein og fall ned til famnar på brude baaten. Endaa 
ein stein kom det; men han tokk ikkje 30 langt ut som 
den fyrste. Til slutt grytte ho ein stein til etter du, og 
han vart liggjande uppe i ein bakke. Men folk som saa 
det, segjer at han var berre som ein knyttnive mot dei 
tvo andre. 
Vedskrive av Holldor O. Gredal, 1913.