gjenom lidi og tok jord ag stein med seg. Ho stemmde 
beint paa garden, og den strauk med. Men ho hadde 
nok misrekna seg noko likevel, for det var joledag 
og alle var til kyrkje. difor kom ikkje noko 
menneskje bint. Men alt livande heime strauk med. 
Og daa kyrkjefolket kom heim, fann dei heimarne sine 
under snjo og slein. Berre ein liten gut som heitte 
Sikkus (han hadde nok vore heime) vart berga. Han helk 
etter reivarne uppi ein asle. Der han vart funnen, kan 
det upp ei kjelda som heiter Sikkus-kjelda den dag i dag 
Ha er no mest yvergrødd med moss, men det er uti- fraa 
godt, friskt vatn i henne. 
Denne Sikkus, eller Hallvard som sume kallar han, kam 
til aa reisa vida i verdi. Soleis kom han ein gang til 
Tyrkiet. Der vart han sett i fengsel, kva det no var for 
Men han fekk god mot, for han skulde verta feit, og 
med tidi kunde han verta ei god steik for tyrken. 
Men han hadde lukka med seg no og, so han slapp vel 
ifraa det. Det var ei gjenta i same ramet som han, 
og ho hjelpte han ut gjenom ein glugg i veggen 
Daa han var vel nedkomen, skar han eit stykke av 
derken han var fira etter og tok med til minne