Aarekol i Hardanger 
Skatten i Gullurd. 
Ovanum garden, uppi lidi, ligg ei vill, storsteinut urd med 
mange løynde underjords gangar. Ho rekk fraa midtids og like til 
fjells, so ho er ikkje god aa verta kjend i. Her, fortel segne, heldt 
ein flokk røvarar til i gamle dagar. Dei rova og stal, og var 
ein stræma for folk lang leid. So mang ein modig og djerv 
kar hadde freista seg i strid mot dei; men det var uraas 
faa tak i dei. Naar folk kom til urdi, var røvarane som 
sokne i jordi. Men kom einsam mann farande yver fjellet 
fekk han sjeldan ganga i fred, og sunne vart aldri sedde men 
Men røvarane vart rike paa alle slag skattar, som dei gøymde 
i urdi; difor hev ho fenge namnet Hulland. 
Folk saag deg daa til slutt nøgde paa all denne røvingi 
g vilde freista siste raadi. dei sette eld paa skogen rundt 
urdi, endaa det var sagte vondt aa øgda so kjær ei ugn 
som den var. Men daa laub pakket nøyte seg ,og det fort 
dei synde fpaa alle eine rikkomar Livet vilde dei brga