"Eg æ nå ingen Noreson, 
dæ må du nå inkje tru, 
men eg æ henne den onge 
som mæ deg i fjelle vi bu. 
"Ja æ du not. den onge, 
som mæ meg i fjelle vi bu 
så reiser eg på andre fjell, 
te'e brøllop te kor båe to! 
å gjora reste at gylte sålen, 
å den va nå ikkje fer stor 
fer 18 ælner va hesteliggjen 
å enda skanken på jordi ho drog. 
Han leita ute, han leita inne, 
han leita i kver den vrå 
så fant han dei nyklaknigunn 
der hekk båte store å små. 
[i linaglømt) 
og alle (s. værelser) han gjenomfør 
sa fann han den skjønne jonefru, 
der glima som gull i ro. 
Så tok de så mykje sill å gull 
som de vandt bera, 
så tok han ut den skjønne jomfru 
å sette ho så bak på skia. 
Så løfte han på dei høge fjell 
å neatte på dei låge, 
så møtte han gamle gyvræmor 
mæ 18 å sine magar