Hlettikkje og tor å slett ikkje eg må, 
ho ei oppbrænne båte meg å min gård. 
"Å kj fr. du låne meg båt 
å sjøl så lyt og fer årinne gå. 
Å R. trekte av hanskenne små 
ho sette seg te styre, å han seg te ro. 
Uti mi moers gard der va ternene fem, 
å gje eg hadde meg ei uta dem. 
Å i mi modes gård der va t. ni 
å gje eg hadde nå at par uta di. 
Kr. R. ve mot Gu så tro 
han gjekk etter vatten i sine gullsko 
Så bæedde han ud sin kåbe og hun fødte derpå 
to fagn sonner; de lå på den døde moders 
ærm. Han grov dem ned og så vokste det på 
grann to likjer. 
Kjeringa 
Solløv Eikjamyra) 
Så mjølkar dom stutar, så mjøklar dom fé 
dom dom durra mo dej. 
så fekk ho lidt mjølk uti bytta si. 
Dem durra mo dei 
Dam durram durram durram durram deja