Mannen o kjedlengge 
De va ei gong 'an mann e som ha 
so ven å kjedding. So tor 'an inkje 
fare mæ en for de han va rædde 
h. jor æ tykk'e. Men so ha 'an 
ai gong sore so drukkjen at h ha 
lagt, ti 
so bleiv hu tukk'e. De då de 
lei no ti at hu sill jere barsall 
so vore da utå akren, m. o drengjen 
So sille dr. hein o sjå koss de sto ti 
Va t so gille so sill 'an bere spaen 
o va u so for kleina so sull an drage spåa 
Ja – då guren kåm heim da va k. so 
svære. En ha fengje ein store son'e 
So skjenkte da guren æl o krennevin 
te an blei so drukkjen at de va å syn 
so gløygand'an bunt o bere spønen, so 
drog 'an 'au 
Då mannen såg detti, at ån drog 
spåen, so reist'an av o so slo 
'an av av seg på tre star. 
So bleiv 'an no ao att å gong 
Kvær gong h for mæ kji so frata