Haugesund 
Hannaas 59... 
Aa trykka napa. 
Me sit i ein ring paa golvet. 
Ein gjeng rundt og trykkjer kvar einskild 
paa herdare og segjer: "Eg sette me næpa 
saa fast i jord, stok og stein, lever og bein 
Hennaa i hop, føtnaa i krost, vil du lova 
at ingen kjer ska stela dig av 
Dursom han snarar ja, fær han eit klapp, 
marar han me, fær han ein lusing. Den som 
sette mæporn, gjeng so burt eit bel, 
naar han kjem att, skal næparne ba reist 
seg paa buk. So gjeng han lurt eit bil 
til, og naar han kjem att, skal næpoe 
ha rust seg paa kene. Soleir gjeng han og saa 
paa næparne, til dei stend med armarne 
i veret. Daa lat han vel og segjar: 
Aa nei, aa nei for nokri fine næper. 
So kaalar han næporm, smakar paa dei 
og segjer: "Naa maa dokker vera snille 
mens eg gaar hjem itte kjerraa og ska 
kjøra dokker hjem." Medan han er paa 
heimreigen, spring næparne og goymer seg. 
Naar han so kjem att og ikkje finn ei 
einaste næpa, ynkar han seg og segjer 
sta nei, aa nei kor i naa alle næpene 
mine blit av? Sa roper han høgt: 
"Næfra, næpa, kom frem, kom frem!"