Helleland. 
"Bru tru breie 
Millom songlikarne var og Bru, bru breie! 
Daa stod det tvo høgt og heldt kvarandre i henderne, 
So høyt dei kunde. Dei andre gjekk ellerkvarandre i ei 
rekkja under denne handaporten – liksom i ein stranns. 
Smedan song dei: 
Bru, bru brua 
aand ligge bratt unna heida. 
med stølpa og nagla og alle gade greida. 
I fjor gjekk eg herifraa 
i aar gjer eg ligasaa. 
Den fyste fuglen som ellepaa kjeme 
han Skal mn griba 
appi ei lidd kiba. 
han skal heida vi - vi -viba 
Naar det leid mot slullen av songen, og den 
siste kom og vilde egnjuga imøllom dei tvo, daa "greip" 
dei honom i kipa deira. - So kviskra du til honom um 
han vilde vera sol eller maane; og etter som volet fall, vart 
dei steldes attum ryggen paa ein av dei tvo. Naar alle 
fuglarne var fanga, so skulde det røynast kven som 
var sterkast av du tvo flokkarne, - auten dei som hadde 
valt soli eller dei som hadde valt maanen. Dei tvo 
som hadde stade "port" skulde vera midminner og fata kvar 
andre i benderne, - og dei som stod altum fata um 
livet paa kvarandre. Og so ljoda bunopet: 
Berg og bakkar braane 
no berjast sol og maane