Dandung 
Dande og Draug 
De som hadte blive skulde alltrd koma att og viaa seg 
Ein han høyra rop på sjøen på visse stader framfor fælt ver. 
Dei liknar menneskerop. Det har blive folk på den plassen 
Det var eingang ein mann (Anders åfet) som skulde ut og fraa 
Han skule gå yver ei lou, og medt på brui møtte han ein hund, og det 
brann eit ljos i rumpe-enden på hunden. Mannen fata noko torv og 
stein, og hevde etter hunden og sa: "Dra te helvete, dar høyre du hanna 
attergangar 
Hunden snudde og kom burt. Dei meinte det var drangen etter ein 
som hadde vorte drepen der eingong 
Når nokon hadde set dandingar, so skulde dei ikkje fortelja det 
til nokon tyn dei hadde sove. 
Det var ein som våga med nokre at han skulde tora gå upp 
kyskjetårnet kt. 12 plafta. Til merke på at han var uppkomen skulde 
han slå eit slag på kyrkjeklokka. Men dei høyrde ikkje noko sla 
på kyrkjeklokka, og ikkje kom han nedatt So våga dei seg upp nokre 
karar og då sat han og heldt for augo. De spurde han kvifor han 
sat soleis. "å eg må sitja slik (og verja ango mana, for dei vil klora 
ut augo på meg, og dei som har vore mine beste vener i livet 
er der verste til å klora meg. Då æg kom ovst i stigen, slokte dei 
lykti mi 
Daudingane måtte koma seg til kyrkjegarden fyrt dagen kon på. Eingong 
kom dagen på ein dauding fyrr han rokk innatt på kyrkjegarden 
Han vart ståande millom tvo hus. So tok dei eit plagg og kasta 
på han, og der stod han medan dagen varde. Då det skymdest, 
for han