Kjelt Kjetlen Senein kjedl venke) 
er den beste rosemaaler hev hev vore. Han 
var praa Tin. Men ham badde paa Austenaen. 
Det var so tærd emn mann. Han hadde staden 
Men han var sv burtgjeven til drykk. 
kom 
Det var ei gong presten var her o so spulan til 
koda med Kkjeld, og so spudte han. Men hvrledes 
kan det have seg at du som er saa kelog en 
med er saa den ti at drike: 
"Jaa det kunde eg nog segge deg, sa haa. Og 
so la han til fortalde i "eg gjekk paa skuler og 
stadera og tenkk meg til kom fram. So var det 
ei gorg og gjonde er reise, So kaenner og til nun 
gaad som hester Føreid. Og den var ei gjente 
Som eg kom til likg sa ydt. Ho heitte Susanne 
og var blokkende eik: Ja me vart avtalte 
so at me sille vegja. So matte eg heim 
etter attetarne mine. Og so gjorde og ein bveiv 
til Kristianig med sane. Og der vart og liggjende 
og tdi skrind, oo det vart eit halat aar fjr 
eg kom til Fyreids altt. 
Bansanne hadde ein anner friar aa, lg. 
sidan eg inkje kom att so tok ho den hin. Daa 
eg kom til ein gard ei halv mil fraa Foreid, dra