Myllardotteri. 
De va ei gong 
tre 
skjelma som måkt um ei rå 
(kosse dei skulle myllarens datter få 
-Os-for-ei-a-a 
Fari-ang-kang-kong-far-5-å 
Så tæg dei to den tree o stapt i ein sekk 
så bar dei han te myllarens bekk 
Å kjære min møllar du mala min mell 
Hen va vel kje rå te få tarka i kvell 
Å kjære – – – låna mæer hus 
o så fri du min sekk bå for røtter o mus 
Set så din sekk ved min datters sang 
og tru kje der ska vera sa mysne-gjengt. 
Men den ti her lei te å myrkena i hus 
da begynte den guten te å kruba ud 
Den gamla kjeringja i staabenkjen låg 
So sa den sekk nadde strola mæ spørene på